و آيات وَ لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ وَ أَنْتُمْ أَذِلَّةٌ - 123 / آل عمران فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا - 69 / نحل يعنى : رهسپار راههاى پروردگارت باش « 1 » . خداى تعالى گويد : وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُها تَذْلِيلًا - 14 / انسان يعنى آسان شده است . منظور از آسان بودن ، چيدن ميوه‌هاى بهشتى است كه كاملا در دسترس بهشتيان است مىگويند : الأمور تجرى على إذلالها : يعنى كارها بر راه و روش خود جريان مىيابد .

--> حقيقت از حكومت جمهورى اسلامى كنونى و ملّت ايران مىگويد : مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ يُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ - 123 / آل عمران اى مؤمنين زمان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله هر كه از شما از دين خويش مرتد شود در آينده خداوند قومى را مىآورد كه دوستشان دارد و آنها نيز خداى را دوست دارند رفتارشان در ميان خويش و با مؤمنين با نرمخوئى و تواضع و با كفّار سركش و گردنفرازانه است ، در راه خدا كارزار كنند و از سرزنش و ملامت ديگران نهراسند و اين لطف و كرم خداست . و ما در جهان امروز مىبينيم پس از 14 قرن پرچم اللّه و اسلام از ايران اسلامى برافراشته مىشود و بطور قطع و يقين آن قوم همين ملّت اسلامى است ، كه آثارش را هر انديشمند و با وجدانى درمىيابد چون در تفسير اين آيه نوشته‌اند پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در پاسخ اصحاب كه پرسيدند اين قوم كيانند دست بر شانهء سلمان نهاد و فرمود از تبار و قوم اين مرد . ( 1 ) عبارتى از آيهء 69 / نحل ، مربوط به وحى نمودن خداوند به زنبور عسل است كه اين پرنده كوچك مفيد را با آئين وحيش در طريقهء بهره‌مندى و ساختن كند و در كوهها و درختان و راههاى مختلف رفتن به دنبال گلها و غذاهاى نيكو فرمان مىدهد و سپس بهترين شربت گوارا و مفيد را براى بشر تهيّه مىكند تا براستى شفابخش مردم باشد . آغاز آيه چنين است وَ أَوْحى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ - 68 / نحل انسانها را هشدار مىدهد كه راه پروردگار و وحى الهى همچون راه زنبور عسل جاودانه و با مهارت و با قوانين دقيق اجتماعى تنظيم مىيابد ، و سپس نتيجه و ثمرهء پيروزى از وحى ، شهد شيرين بىنظير براى خود و ديگران است . و در پايان آيه مىگويد : إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ - 69 نحل براستى كه تفكّر براى همهء انسانها در بارهء موجودات عالم ميسور است و علم و عمل لازم ندارد . و لذا فرمود : - يتفكّرون - و به گفتهء سعدى : چشمه از سنگ برون آرد و باران از ميغ * انگبين از مگس نحل درّ از دريا بار .